Opis i charakterystyka Szpinaku Nowozelandzkiego (PlantiCo) Szpinak Nowozelandzki (trętwian czterorożny) to doskonała alternatywa dla szpinaku zwyczajnego, szczególnie w okresie letnim. W przeciwieństwie do tradycyjnych odmian, ta roślina dobrze znosi upały i nie wybija w pędy kwiatostanowe pod wpływem słońca. Cechy odmiany:
Liście: Ciemnozielone, bardzo mięsiste, o romboidalnym kształcie i ostrych zakończeniach.
Wzrost: Roślina o płożących pędach, silnie rozgałęziona, tworząca gęste kobierce.
Smak i wartości: Jadalne są liście oraz wierzchołki pędów. Mają smak zbliżony do szpinaku zwyczajnego i zachowują wartości odżywcze nawet podczas kwitnienia.
Zastosowanie: Idealny do spożycia na świeżo (sałatki) oraz po obróbce cieplnej (duszenie, gotowanie).
Uprawa:
Siew: Z rozsady (siew w marcu/kwietniu do doniczek) lub bezpośrednio do gruntu pod koniec kwietnia i w maju.
Stanowisko: Wymaga miejsc słonecznych i ciepłych. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, dobrze nawiezionych (np. kompostem) i stale wilgotnych.
Zbiór: Sukcesywny od czerwca do pierwszych jesiennych przymrozków. Roślina nie jest mrozoodporna.
Rozstawa: Ze względu na silny wzrost zaleca się sadzenie w odstępach ok. 60–80 cm.